Geplaatst in Open dagboek

Onverwacht genieten

Vandaag is het de Internationale Dag van het Theater. Als kunst- en cultuur liefhebber moet ik hier toch iets over schrijven. Na de geboorte van mijn twee dochters ben ik lang niet naar het theater geweest, tot afgelopen januari.

Daar zit ik in een volle zaal. Bijna alle stoelen zijn bezet. Eindelijk voel ik weer hoe heerlijk het is om daar te zitten als de lampen langzaam worden gedimd. Gespannen en verheugd wordt een ieder die daar zit langzaam meegenomen in het verhaal. Een gevoel van saamhorigheid. Je ziet en hoort hetzelfde. Die keuze maakten we van te voren, waarschijnlijk omdat we nieuwsgierig waren naar -het einde van- het verhaal. Je wordt verrast door hoe het uiteindelijk loopt én afloopt. Toch word ik later die avond nog méér verrast door onverwacht theater. Prachtige klanken die vanaf het oude gedeelte van station Nijmegen te horen zijn trekken mijn aandacht. Daar zit hij, een man, een doodgewone man met zijn handen de prachtige filmmuziek uit ‘Amelie’ te spelen. Met dank aan het initiatief ‘Buiten Spelen’ staan er op een aantal stations in Nederland de zogenoemde openluchtpiano’s. Gespannen en verheugd word een ieder die daar is meegenomen door de galmende klanken. Een gevoel van saamhorigheid. Je ziet en hoort hetzelfde. Maar nee, deze keuze maakten we niet van te voren. Dit word ons gewoon gegeven. Een cadeautje om tijdens het wachten op je trein of bus niet te grijpen naar je smartphone, maar gewoon heel even te genieten. Gratis! En geloof me, wachten was nog nooit zo leuk!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s